Eten als gevolg van emoties

Er zijn ook mensen die iets naar binnen willen werken, als ze iets naars beleven, iets dat danig op hun gemoed werkt. We spreken in dat verband ook wel van “emotionele eters”. Er is een beroemd experiment waarin een groep mensen na afloop van een film werd gevraagd om de smaak van lekkere hapjes te beoordelen. In feite werd er gekeken naar hoeveel de mensen zouden eten. Door te vragen naar de smaak, had men dat niet in de gaten! Er werden verschillende films gedraaid (op verschillende dagen). Gezellige ontspanningsfilms, saaie films en films die de emoties danig in beroering brachten. Wat bleek nu? Welnu als er een film werd gedraaid die sterke emoties opriep, dan was er vooral een groep dikke mensen die “plotseling” opvallend meer hapjes at. Dit experiment toont in ieder geval dat er een groep dikke mensen is, waarbij emoties kennelijk een drijfveer vormen om te gaan eten.

Een emotionele film kan je natuurlijk in een bepaalde stemming brengen. Het kan echter ook zijn – en modern onderzoek wijst in die richting – dat ongewenst eetgedrag het resultaat is van “zaken die al langer broeden” zoals eenzaamheid, verdrongen agressie of boosheid, en verdriet.

Onthoud
Voor een groep dikke mensen geldt dat ze de behoefte om te eten voelen als zelast hebben van nare emoties. Maar het kan ook zijn dat men wil eten als eenreactie op “gevoelens die al langer broeden”.

Ook voor deze mensen geldt dat als ze afvallen door zich alleen aan een dieet te houden, het mis gaat. Als ze hun eetgedrag niet corrigeren, is de kans zeer groot dat ze na afloop weer op hun oude gewicht terugkomen. Het dieet heeft in dit geval alleen maar het effect van een tijdelijke energie-afname waardoor ze ook maar TIJDELIJK afvallen.

Een beroemd experiment
Dit wordt ook geïllustreerd door een ander beroemd experiment. Een groep dikke mensen werd in twee groepen opgesplitst. De ene groep viel af aan de hand van een dieet alleen. En de tweede groep viel af door enkel en alleen het eetgedrag te corrigeren. Wat bleek?

Welnu de eerste groep die uitging van een dieet viel gemiddeld genomen veel sterker af dan de groep waarbij alleen sprake was van correctie van eetgedrag. Zo te zien lijkt een dieet dus zeer aan te bevelen. Maar wat was de situatie na een jaar? Na een jaar bleek de dieet-groep al weer bijna op het oude gewicht te zijn gekomen, terwijl de groep waarbij het eetgedrag gecorrigeerd was een groot deel van het succes behouden had! Kortom, na een jaar waren de resultaten omgedraaid.

Dit experiment toont in ieder geval op overtuigende wijze hoe belangrijk onseetgedrag wel is. Daar waar eetgedrag kennelijk een belangrijke factor is inovermatig eten, helpt het alleen maar volgen van een dieet nooit!